Waarom haken kandidaten af tijdens het sollicitatieproces? 

Dat klinkt misschien confronterend, maar kijk eens eerlijk naar je eigen organisatie. Hoe eenvoudig is het om te solliciteren? Hoe snel reageer je? Hoe lang duurt een procedure? En vooral: hoe voelt een kandidaat zich tijdens dat proces?Heb je je wel eens echt verplaatst in de kandidaat?  

Want daar zit uiteindelijk het verschil. 
Een sollicitatieprocedure is veel meer dan een administratief proces waarin je beoordeelt of iemand geschikt is voor een functie. Het is de eerste samenwerking tussen werkgever en kandidaat. Als die samenwerking al stroef begint, waarom zou een kandidaat dan verwachten dat het straks als medewerker anders zal zijn? Recruitment draait daarom allang niet meer alleen om selecteren. Recruitment draait om vertrouwen. 

Kandidaten solliciteren niet alleen op een functie
Veel vacatureteksten zijn nog steeds opgebouwd vanuit de organisatie. Er staat welke opleiding iemand moet hebben, hoeveel ervaring wordt gevraagd en welke competenties belangrijk zijn. Natuurlijk is dat relevant. Maar goede kandidaten solliciteren niet op een lijst met functie-eisen. Ze solliciteren op een vertrouwenwekkende toekomst. 

Ze willen weten hoe hun werk eruit gaat zien. Welke collega’s ze krijgen. Hoe beslissingen worden genomen. Of er ruimte is om zich te ontwikkelen. En misschien nog wel belangrijker: of ze zich welkom voelen. Dat begint al voordat iemand op de sollicitatieknop drukt. Een vacature die alleen vertelt wat een organisatie zoekt, mist de kans om te laten zien waarom een kandidaat juist voor deze werkgever zou moeten kiezen. 

Je proces vertelt ook wie je bent! 
Veel organisaties besteden veel aandacht aan hun employer branding. Er worden video’s gemaakt, kernwaarden geformuleerd en werken-bij-websites vernieuwd. Maar uiteindelijk zegt je sollicitatieproces misschien nog wel veel meer over je organisatie dan welke campagne dan ook. Een organisatie die snel reageert, duidelijk communiceert en afspraken nakomt, straalt professionaliteit uit. 

Een organisatie waar kandidaten weken niets horen, interne afstemming zichtbaar wordt en gesprekken steeds worden uitgesteld, straalt iets heel anders uit. Niet bewust. Maar wel merkbaar. Kandidaten trekken daar hun eigen conclusies uit. Vaak zonder dat een werkgever zich daarvan bewust is. 

De eerste drempel is vaak al te hoog 
Je ziet het nog regelmatig. Een kandidaat vindt een interessante vacature. Hij klikt op solliciteren en krijgt vervolgens een uitgebreid formulier voorgeschoteld. Eerst een account aanmaken. Daarna persoonlijke gegevens invullen. Vervolgens een cv uploaden. Om vervolgens alle gegevens uit dat cv opnieuw over te typen. En als afsluiting wordt ook nog een motivatiebrief gevraagd. 

Dat voelt niet als aandacht. Het voelt als administratie die vooral bedoeld is om het leven van HR makkelijker te maken, terwijl de kandidaat juist alle moeite moet doen. Iedere extra stap vergroot de kans dat iemand afhaakt. Niet omdat de functie minder interessant is. Maar omdat solliciteren onnodig ingewikkeld wordt gemaakt en niet aansluit bij de wereld van de kandidaat.  

Een motivatiebrief zegt steeds minder 
Jarenlang was een motivatiebrief vanzelfsprekend. Vandaag de dag is dat steeds minder het geval. Niet omdat motivatie onbelangrijk is, maar omdat een motivatiebrief steeds minder zegt over de kandidaat zelf. Steeds meer mensen gebruiken hulpmiddelen om een brief te schrijven. Daardoor lijken brieven steeds vaker op elkaar. De echte motivatie ontdek je meestal niet op papier. Die ontdek je tijdens een goed gesprek. Een kennismaking van twintig minuten levert vaak meer waardevolle informatie op dan een perfect geformuleerde motivatiebrief van één pagina op gesteld door A.I. 

Stilte voelt als ghosting 
Misschien is dit wel de grootste frustratie van sollicitanten. Ze horen niks. Na het versturen van hun sollicitatie blijft het stil. Dagen. Soms weken. Geen update. Geen planning. Geen bericht dat de procedure iets langer duurt. Helemaal niets. 

Veel kandidaten omschrijven dat tegenwoordig als ghosting. En eerlijk gezegd is dat precies hoe het voelt. Niet eens omdat een procedure tijd kost, maar omdat iemand het gevoel krijgt dat hij er blijkbaar niet toe doet. Voor de candidate experience is dat funest. Terwijl de oplossing vaak verrassend eenvoudig is. Een ontvangstbevestiging. Een korte update. Een bericht waarin je uitlegt dat de selectie iets langer duurt. Dat kost nauwelijks tijd, maar maakt voor de kandidaat een wereld van verschil. 

Trage processen kosten je heel veel goede kandidaten 
Vrijwel iedere recruiter herkent het. De recruiter wil door. De vacaturehouder heeft een volle agenda. Een manager is op vakantie. Een selectielid heeft nog geen feedback gegeven. Iedere vertraging afzonderlijk lijkt logisch. Samen zorgen ze ervoor dat een procedure zomaar vijf of zes weken duurt. 

En ondertussen zit de kandidaat niet stil. Goede kandidaten wachten zelden af totdat iedere interne agenda op elkaar aansluit. Zij gaan verder. Niet omdat jouw organisatie onvoldoende interessant is. Maar omdat een andere werkgever sneller duidelijkheid gaf. Snelheid is daarom geen luxe.Snelheid is een vorm van aandacht.